Konfigurowanie transferów blokowych 1747-SN do PowerFlex 70 za pośrednictwem RIO

PowerFlex 70 może wymieniać dane dotyczące poleceń, wartości zadanych, statusu, sprzężenia zwrotnego i wybranych parametrów z systemem SLC 500 za pośrednictwem skanera Remote I/O 1747-SN oraz adaptera 20-COMM-R. Trudność nie polega na utworzeniu jednego transferu, lecz na rozdzieleniu trzech różnych ścieżek danych: obrazu dyskretnego RIO, we/wy transferowanych blokowo oraz komunikatów jawnych transferowanych blokowo.

Przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian należy przeanalizować oryginalny projekt. Zapisz katalog, serię i wersję oprogramowania sprzętowego procesora SLC; numer gniazda i serię 1747-SN; przydział logicznego stojaka i grupy; konfigurację 20-COMM-R; a także źródło sterowania PowerFlex, źródło wartości zadanej, maski, reakcje na błędy i aktywne łącza Datalink. Ogólny przykład nie może zastąpić informacji o zainstalowanym sprzęcie.

1747-SN zarządza łączem RIO, a 20-COMM-R mapuje to łącze na dane poleceń, wartości zadanej, statusu, sprzężenia zwrotnego i Datalink interfejsu DPI napędu.

Potwierdź obsługiwaną architekturę

1747-SN jest urządzeniem nadrzędnym RIO w obudowie SLC. Dokument firmy Rockwell Instrukcja użytkownika skanera Remote I/O 1747-SN stwierdza, że skanery serii B lub nowszej obsługują transfery dyskretne i blokowe. Opisuje również maksymalnie cztery logiczne stojaki danych dyskretnych RIO, przy czym dokładny przydział adaptera konfiguruje się w pliku G skanera.

PowerFlex 70 nie łączy się bezpośrednio z przewodem Blue Hose bez odpowiedniego interfejsu. 20-COMM-R jest adapterem RIO opisanym w dokumencie firmy Rockwell Instrukcja użytkownika adaptera Remote I/O 20-COMM-R. Sprawdź katalog adaptera i wersję oprogramowania sprzętowego, zamiast polegać na nieformalnym określeniu „RVC” używanym na starych rysunkach.

Przed zmianami w okablowaniu udokumentuj prędkość transmisji RIO, adres stojaka, grupę początkową, rozmiar stojaka, terminację, polaryzację przewodu oraz fakt, że łącze ma tylko jeden skaner. Stosuj wymagania dotyczące przewodu i terminacji podane w instrukcjach. Nie twórz rozgałęzienia gwiazdowego ani długiego odgałęzienia, aby podłączyć nowy napęd.

Rozdziel trzy ścieżki danych

We/wy dyskretne

Obraz dyskretny jest cykliczną ścieżką sterowania. Instrukcja 20-COMM-R umieszcza słowo Logic Command lub Logic Status w obrazie dyskretnym oraz mapuje wartość zadaną, sprzężenie zwrotne i aktywne łącza Datalink zgodnie ze skonfigurowanym rozmiarem stojaka i parametrami adaptera. Dokładne definicje bitów zależą od podłączonego napędu DPI, dlatego korzystaj z definicji PowerFlex 70 podanych w instrukcji adaptera.

Własność sterowania musi być jednoznaczna. Przed testowaniem potwierdź wybrane źródła poleceń i wartości zadanej prędkości, maski logiczne oraz warunki zezwolenia napędu. Prawidłowo zmieniające się słowo RIO nie uruchomi napędu, jeśli sterowanie nadal należy do lokalnego wejścia, terminala HIM lub innego portu.

We/wy transferowane blokowo

We/wy transferowane blokowo przenoszą cykliczny obraz wartości zadanej, sprzężenia zwrotnego i Datalink, gdy obraz ten skonfigurowano do transferu blokowego. 20-COMM-R rozpoznaje transfery obejmujące 18 słów lub mniej jako transfery we/wy. Koryguje to częsty błąd w notatkach serwisowych, w których każdy transfer opisuje się jako stały blok 16-słowowy.

Znaczenie mają również różnice między wersjami skanera i procesora. Seria B lub nowsza odnosi się do możliwości transferu blokowego skanera 1747-SN. Natywne instrukcje BTR i BTW zależą od obsługiwanej serii procesora SLC i jego wersji oprogramowania sprzętowego; przykłady firmy Rockwell określają procesor serii C z wersją oprogramowania sprzętowego 3.xx lub nowszą. W starszych implementacjach procesora stosuje się bufory sterowania i statusu przydzielone w plikach M0 i M1 skanera.

Jawne komunikaty transferowane blokowo

Komunikaty jawne służą do konfiguracji lub monitorowania danych spoza cyklicznego obrazu we/wy. Instrukcja adaptera rozróżnia obsługiwane rozmiary komunikatów jawnych od transferów we/wy. Ostrzega również przed wielokrotnym zapisywaniem danych parametrów do pamięci nieulotnej, ponieważ częste zapisy mogą skrócić jej żywotność. Często zmieniane dane robocze powinny znajdować się w łączach Datalink lub obrazie cyklicznym, a nie być zapisywane wielokrotnie jako parametry w pamięci nieulotnej.

Rozważnie zbuduj logikę buforów

W przypadku procesora obsługującego natywne instrukcje BTR i BTW skonfiguruj stojak, grupę, gniazdo skanera, blok sterowania, plik danych, żądaną liczbę słów oraz adres bufora M zgodnie z opisem w instrukcjach. Każdy transfer blokowy wymaga osobnego obszaru bufora. Nie nakładaj na siebie bloków sterowania ani nie używaj ponownie bufora przed zakończeniem poprzedniej transakcji.

W starszej logice procesora skopiuj strukturę sterowania i danych aplikacji do bufora M0 skanera, a status M1 lub zwrócone dane skopiuj do zwykłych plików procesora. Dostęp do plików M zwiększa czas skanu procesora, dlatego stosuj zalecane instrukcje kopiowania wielu słów zamiast rozpraszać pojedyncze odwołania do bitów pliku M w całym programie.

Niezależnie od implementacji udostępnij do diagnostyki informacje o zezwoleniu, zakończeniu, błędzie, przekroczeniu czasu oraz ostatnim pomyślnym transferze. Ponownie zezwalaj na cykliczny transfer dopiero po zakończeniu lub zgłoszeniu błędu poprzedniego transferu. Skaner RIO przetwarza jedno żądanie transferu blokowego na każdy skan zdalnego stojaka, mimo że można zainicjować wiele żądań. Niekontrolowane, ciągle ponawiane transfery mogą więc zwiększyć opóźnienie wszystkich urządzeń na tym stojaku.

Zdefiniuj komunikację i zachowanie w stanie bezczynności

20-COMM-R stosuje odrębne reakcje na błąd komunikacji oraz na przejście sterownika poza tryb Run. W zależności od zatwierdzonych ustawień reakcje te mogą wywołać błąd napędu, zatrzymać go, podtrzymać ostatnie polecenie lub zastosować skonfigurowane dane. Podtrzymywanie ostatniego polecenia prędkości po utracie komunikacji może być niebezpieczne w wielu zastosowaniach; automatyczne zatrzymanie również może być niebezpieczne, jeśli wybieg stwarza inne zagrożenie. Odpowiedź musi wynikać z oceny ryzyka maszyny i instrukcji napędu.

Podczas uruchamiania przetestuj oba warunki. W kontrolowanym stanie, bez produkcji, odłącz łącze RIO i potwierdź skonfigurowaną reakcję na błąd komunikacji. Przełącz SLC w tryb Program zgodnie z zatwierdzoną procedurą i potwierdź reakcję na błąd bezczynności. Sprawdź, czy interfejs HMI pokazuje jakość komunikacji oddzielnie od stanu pracy lub gotowości napędu.

Status skanera, status adaptera, bity sterowania transferem i stan napędu należy odczytywać łącznie; żadna pojedyncza dioda LED nie potwierdza poprawności ścieżki sterowania.

Uruchamiaj od warstwy fizycznej wzwyż

Sprawdź łącze RIO

Potwierdź obecność jednego skanera, prawidłową polaryzację i terminację, zgodną prędkość transmisji, prawidłowy przydział stojaka i grupy oraz stabilny status aktywnych urządzeń. Przeanalizuj liczniki ponowień i diagnostykę skanera. Nie przypisuj znaczenia nieudokumentowanemu kodowi szesnastkowemu; korzystaj z tabeli błędów dla zainstalowanej wersji skanera i adaptera.

Sprawdź dane odbierane przed zezwoleniem na polecenia

Przy bezpiecznie zablokowanym napędzie zweryfikuj Logic Status, sprzężenie zwrotne i wszystkie aktywne łącza Datalink względem terminala HIM lub niezależnej obserwacji. Potwierdź kolejność słów 32-bitowego Datalink na podstawie instrukcji adaptera. Wiarygodna, lecz nieprawidłowo złożona wartość jest niedopuszczalna.

Sprawdź własność sterowania i skalowanie

Najpierw wyślij polecenie zatrzymania, a następnie ograniczoną wartość zadaną, pozostawiając napęd zablokowany. Potwierdź, że adapter otrzymuje zamierzone polecenie i wartość zadaną. Dopiero po potwierdzeniu statusu, własności sterowania, masek i skalowania można przeprowadzić zatwierdzony test pracy z niską prędkością.

Sprawdź przywracanie działania

Przetestuj utratę przewodu, cykl zasilania napędu, reset skanera, zmianę trybu SLC oraz przywrócenie komunikacji. Potwierdź, że po przywróceniu działania polecenia nie zostaną wznowione nieoczekiwanie oraz że w sytuacjach wymaganych przez ocenę ryzyka konieczne jest świadome działanie operatora.

Dokumentuj interfejs jako utrzymywane zasoby

Przechowuj przydział pliku G, mapę stojaka i grupy, słowa dyskretne, bloki sterowania BTR i BTW, bufory M0 i M1, przypisania parametrów Datalink, reakcje na błędy oraz wyniki testów odbiorczych wraz z kopią zapasową RSLogix 500. Odpowiedni sprzęt zamienny można znaleźć w kolekcji systemów PLC i PAC, natomiast elementy okablowania i interfejsów należą do kolekcji komunikacji i sieci.

Starszy system RIO może nadal być użyteczny, jeśli sposób własności danych i zachowanie w razie awarii są widoczne. Najważniejszym usprawnieniem nie jest większa ilość logiki drabinkowej. Jest nim usunięcie z planu utrzymania niejednoznacznych informacji o seriach, nieudokumentowanych kodów statusu, nakładających się buforów oraz nieprzetestowanego zachowania napędu.