واحدهای پردازش مرکزی (CPU) به عنوان موتور اصلی منطق برای سیستمهای اتوماسیون صنعتی عمل میکنند و جریان دادهها را بین دستگاههای ورودی و خروجی هماهنگ میسازند. معماری آنها معمولاً شامل ریزپردازندههای پرسرعت، حافظه فرار داخلی برای اجرای منطق و رابطهای اختصاصی بکپلین برای شاسی و رکها است. ویژگیهای فنی شامل زمانهای اسکن قطعی، پشتیبانی از ارتباط چندپروتکلی و قابلیتهای فرمویر مدولار میباشد. از نظر عملکردی، این واحدها حلقههای پیچیده PID، محاسبات حسابی و منطق کنترل ترتیبی را برای مدیریت عملیات ماشینها اجرا میکنند. با ادغام با ماژولهای ارتباطی تخصصی، CPUها هوش محلی لازم برای تصمیمگیری در زمان واقعی در محیطهای تولید گسسته و کنترل فرآیند پیوسته را فراهم میکنند.
