فرستندهها به عنوان لینک اصلی ارتباطی برای ابزار دقیق میدانی عمل میکنند و دادههای خام حسگر را به سیگنالهای قوی برای انتقال در فواصل طولانی تبدیل میکنند. معماری آنها معمولاً شامل یک رابط حسگر، یک میکروپروسسور برای پردازش سیگنال و یک خروجی ۴-۲۰ میلیآمپر یا باس دیجیتال است. ویژگیهای فنی شامل گواهیهای مناطق خطرناک، نمایشگرهای محلی یکپارچه و کالیبراسیون مبتنی بر نرمافزار میباشد. از نظر عملکردی، فرستندهها دادهها را از پرابها یا مبدلها دریافت کرده و از طریق کابلهای بلند کابلها به اتاق کنترل منتقل میکنند. با تقویت و فیلتر کردن نویز، آنها اطمینان میدهند که متغیرهای حیاتی فرآیند مانند دما، فشار و سطح به دقت به سیستم کنترل توزیع شده (DCS) یا کنترلکننده منطقی برنامهپذیر (PLC) برای تصمیمگیری ارسال شوند.
