استفاده از مقدار تایمر یک SLC برای تنظیم تایمر دیگر
یک مقدار تایمر SLC را بدون ایجاد هدف متحرک به یک پیشتنظیم دیگر منتقل کنید. این راهنما مبناهای زمانی، ثبت یکباره، محدودیتها، رفتار TON/RTO، تأیید HMI و آزم...
کپی کردن یک مقدار تایمر SLC در تایمر دیگر از نظر منطق نردبانی معتبر است، اما انتقال فقط زمانی مفید است که برنامه واحدها، زمان ثبت، حدود، رفتار راهاندازی مجدد و سطح دسترسی اپراتور را تعریف کرده باشد. در غیر این صورت، یک MOV از یک انباره به پیشتنظیم انبارهای دیگر میتواند یک تابع آموزش ساده را به نقطه تنظیمی متغیر تبدیل کند که عیبیابی آن دشوار است.
انتقال تایمر باید یک اندازهگیری تأییدشده را ثبت کند، آن را اعتبارسنجی کند و یک پیشتنظیم پایدار با واحدهای مستند ارائه دهد.
بدانید کلمات تایمر چه چیزی را نشان میدهند
عنصر تایمر SLC شامل اطلاعات وضعیت، مقدار پیشتنظیم و مقدار انباشته است. انباره از طریق مبنای زمانی دستور تفسیر میشود؛ بنابراین در همه کاربردها بهطور خودکار میلیثانیه یا ثانیه نیست. دو تایمر که مقدار عددی یکسانی نمایش میدهند، اگر مبناهای زمانی پیکربندیشده متفاوتی داشته باشند، میتوانند مدتزمانهای متفاوتی را نشان دهند.
راهنمای مرجع مجموعه دستورهای SLC 500 رسمی، بیتهای وضعیت تایمر، رفتار پیشتنظیم و انباره، مبناهای زمانی پشتیبانیشده و قواعد بازنشانی ویژه هر دستور را مستند میکند. بهجای فرض یکسان بودن عملکرد تایمر SLC با تایمر Logix 5000، از مرجع همان پردازنده استفاده کنید.
قرارداد انتقال را تعریف کنید
مشخص کنید مقدار منبع برای چه منظوری ثبت میشود. کاربردهای رایج شامل یادگیری زمان حرکت نوار نقاله، اندازهگیری کورس شیر، ثبت زمان مکث تأییدشده توسط اپراتور یا انتقال مدتزمان بین مراحل توالی است. سپس رویدادی را تعریف کنید که مقدار را معتبر و نهایی میکند. یک پالس تکاسکن پس از تکمیل موفق چرخه آموزش معمولاً از MOVای که پیوسته اجرا میشود، روشنتر است.
نوشتن پیشتنظیم مقصد در هر اسکن میتواند آستانه تکمیل را هنگام فعال بودن تایمر مقصد جابهجا کند. اگر پیشتنظیم جدید از انباره فعلی کمتر شود، وضعیت انجامشدن میتواند فوراً تغییر کند. اگر منبع همچنان به شمارش ادامه دهد، مقصد ممکن است هدفی را دنبال کند که هرگز پایدار نمیشود. بنابراین ردیابی پیوسته باید یک انتخاب طراحی صریح باشد، نه پیامد تصادفی یک ردیف همیشهفعال.
پیش از نوشتن پیشتنظیم، واحدها را تبدیل کنید
وقتی مبناهای زمانی یکساناند، میتوان انباره منبع را از نظر محدوده بررسی کرد و به پیشتنظیم مقصد انتقال داد. وقتی این مبناها متفاوتاند، از طریق یک مقدار میانی مستند تبدیل انجام دهید. محاسبات را با نوع دادهای انجام دهید که ظرفیت نگهداری نتیجه میانی را داشته باشد، گرد کردن را در نظر بگیرید و بررسی کنید که پیشتنظیم نهایی در محدوده مجاز تایمر باقی بماند.
واحد مهندسی را در نمادها و متن HMI آشکار نگه دارید. نامهایی مانند Learned_Dwell_10ms_Counts از TimerValue نگهداریپذیرترند. اگر انسان ثانیه وارد میکند اما PLC صدم ثانیه را ذخیره میکند، تبدیل باید در یک روال بررسیشده انجام شود، نه در چند شیء نمایشی.
برای کنترل و نظارت از مقدار میانی استفاده کنید
یک الگوی عملی، انباره منبع را با یک پالس تکاسکن در یک عدد صحیح ثبت میکند، حداقل و حداکثر را اعتبارسنجی میکند و فقط پس از آن مقدار تأییدشده را به پیشتنظیم مقصد انتقال میدهد. بیتهای وضعیت جداگانه باید تکمیل ثبت، معتبر بودن مقدار، رد شدن مقدار و اعمال پیشتنظیم را نشان دهند. این ساختار مقدار اندازهگیریشده را برای عیبیابی حفظ میکند، حتی اگر تایمر مقصد بعداً بازنشانی شود.
فقط برای جابهجایی یک مدتزمان، کل عنصر تایمر را کپی نکنید. کلمه کنترلی علاوه بر اطلاعات زمانبندی، وضعیت دستور را نیز در خود دارد. انتقال تنها عضو عددی موردنظر از وارد کردن روابط فعالسازی، زمانبندی یا وضعیت انجامشدن که متعلق به دستور منبع است، جلوگیری میکند.
رفتار TON و RTO را در نظر بگیرید
TON غیرماندگار وقتی ردیف آن نادرست میشود، انباره خود را بازنشانی میکند. RTO ماندگار زمان انباشتهشده را تا زمانی که دستور RES اجرا شود حفظ میکند. رویداد ثبت باید پیش از بازنشانی منبع غیرماندگار رخ دهد و برنامه باید مشخص کند که آیا مقدار آموزشدیده پس از راهاندازی مجدد پردازنده، دانلود، تغییر دستورالعمل تولید یا بازنشانی تعمیر و نگهداری باقی میماند یا نه.
ماندگاری تایمر را با ماندگاری پیکربندی اشتباه نگیرید. انباره ماندگار همچنان ممکن است توسط منطق مقداردهی اولیه یا نوشتن HMI بازنویسی شود. اگر مدتزمان یادگرفتهشده یک پارامتر تولید است، آن را تحت همان قواعد دسترسی، ثبت سوابق و مقدار پیشفرضی ذخیره کنید که برای دستورالعملهای تولید بهکار میرود. اگر فقط یک اندازهگیری موقت است، وقتی وضعیت دستگاه دیگر از آن پشتیبانی نمیکند، بیت معتبر بودن آن را پاک کنید.
فرایند را در برابر اندازهگیریهای نادرست محافظت کنید
صفر را رد کنید، مگر اینکه صفر عمداً بهعنوان مقدار عملیاتی انتخاب شده باشد. حداقل و حداکثر مدتزمان مهندسی را بر اساس محدودیتهای واقعی دستگاه تعیین کنید، نه بزرگترین عددی که تایمر میپذیرد. مقدار کوتاه میتواند پیش از پایدار شدن سازوکار، حرکت را فرمان دهد؛ مقدار بیشازحد نیز میتواند گیرکردن یا طولانی شدن گرمایش، پرکردن یا اعمال فشار را پنهان کند.
فقط پس از تکمیل عادی چرخه منبع، ثبت را انجام دهید. اگر توقف اضطراری، باز شدن حفاظ، خطای درایو، اختلاف بین حسگرها، قطع ارتباط یا مداخله دستی رخ داده است، آموزش را لغو کنید. زمان اندازهگیریشده از یک چرخه دچار اختلال نباید بیصدا به نقطه تنظیم تولید بعدی تبدیل شود.
تعامل HMI را طراحی کنید
مقدار اندازهگیریشده، پیشتنظیم پیشنهادی، واحد، محدوده معتبر و پیشتنظیم تأییدشده فعلی را جداگانه نمایش دهید. برای پذیرش، از کاربری با نقش مجاز بخواهید اقدامی عمدی انجام دهد. PLC باید بررسی محدوده را انجام دهد و مالک نوشتن نهایی باشد؛ HMI نباید با نوشتن مستقیم در پیشتنظیم تایمر، اعتبارسنجی را دور بزند.
یک مقدار پیشفرض مشخص و راهی برای بازیابی آن فراهم کنید. مقدار قبلی را ثبت کنید یا آن را در یک رجیستر پشتیبان نگه دارید تا آموزش اشتباه قابل برگشت باشد. این کنترلها یک دستور MOV پنهان را به تابعی برای راهاندازی تبدیل میکنند که اپراتورها و کارکنان تعمیر و نگهداری بتوانند آن را درک کنند.
موارد مرزی را هنگام راهاندازی آزمایش کنید
مدتزمانهای حداقل، نامی و حداکثر منبع را آزمایش کنید. توالی را بلافاصله پیش از ثبت، هنگام اعتبارسنجی، پس از پذیرش و در زمان فعال بودن تایمر مقصد قطع کنید. بازنشانی منبع، بازنشانی مقصد، تغییر حالت پردازنده و در صورت اهمیت ماندگاری، قطع و وصل برق را آزمایش کنید. مطمئن شوید که مقادیر نامعتبر بدون تغییر پیشتنظیم فعال، هشدار ایجاد میکنند.
انباره منبع، عدد صحیح ثبتشده، پیشتنظیم مقصد، انباره مقصد و بیت انجامشدن را روندنگاری کنید. این کار خطاهای واحد و اثرات ترتیب اسکن را آشکار میکند؛ مواردی که از نمای ایستای منطق نردبانی بهسختی دیده میشوند. محدوده پذیرفتهشده و شواهد آزمون را همراه با پشتیبان دستگاه ثبت کنید.
طراحی قدیمی را قابل نگهداری نگه دارید
همین نظارت و کنترل، چه مقدار بین دو تایمر جابهجا شود و چه در یک دستورالعمل تولید ذخیره شود، کاربرد دارد. تیمهای کنترلی که این برنامهها را نگهداری میکنند میتوانند این طراحی را با راهنمای ارتباطات SLC تکمیل کنند و سختافزار جایگزین را از طریق مجموعه Allen-Bradley مدیریت کنند.
دیدگاه تحریریه ما این است که مقدار یادگرفتهشده تایمر یک نقطه تنظیم فرایند است، نه یک میانبُر برنامهنویسی. رویداد ثبت تعریفشده، واحدهای صریح، حدود اعمالشده در PLC، پذیرش کنترلشده و آزمون موارد مرزی، ارزش بیشتری از یک MOV زیرکانه در یک ردیف دارند.
