موقعیتدهندهها دستگاههای کنترل با دقت بالا هستند که برای حرکت دقیق و حفظ حرکت شیرهای کنترلی یا عملگرها استفاده میشوند. ساختار آنها شامل یک اتصال بازخورد یا حسگر بدون تماس، یک واحد کنترل پنوماتیک یا الکترونیکی یکپارچه و یک محفظه مقاوم است. ویژگیهای فنی شامل موقعیتیابی با وضوح بالا، تشخیص دیجیتال و پشتیبانی از پروتکلهای HART یا Fieldbus میباشد. از نظر عملکردی، موقعیتدهنده سیگنالی از پردازنده مرکزی (CPU) دریافت کرده و عملگر را تنظیم میکند تا به موقعیت دقیق مورد نظر برسد و اصطکاک و نیروهای سیال را جبران نماید. این کنترل دقیق برای مدیریت جریان، فشار و دما در حلقههای فرآیندی پیچیده در بخشهای شیمیایی، آب و انرژی ضروری است.
